Tytuł: Janko Cmentarnik. Gawęda ludowa

Autor: Syrokomla Władysław

---

Opis przedmiotu

Notka wydawnicza: Wilno: nakład Maurycego Orgelbranda, 1856

Oprawa: Oprawa z epoki wtórna półskórek

wydanie: Wydanie 1

Strony: 94s.

Ilustracje: il.;

Wymiar bloku: 16 cm

Nakład: -

Waga: 0.110000

ISBN: -

Numer katalogowy: k62463

---

Dodatkowe informacje

Uwagi:
Na stronie tytułowej pseudonim autora, nazwa: Ludwik Kondratowicz. Na wyklejce naklejka: "Księgarnia Skład Nut muzycznych i Mapp St. Arcta w Lublinie i Hrubieszowie". Poezja epicka, motywy patriotyczne, rok 1812 na Litwie, kampania napoleońska. Rzadkie.
- Ludwik Kondratowicz (29.09.1823 Smolhów pow. Bobrujsk - 15.09.1862 Wilno) ceniony poeta i dramatopisarz, publicysta i tłumacz, autor wspomnień, znany przede wszystkim pod pseudonimem: Władysław Syrokomla, który przybrał w 1846. Uczył się u dominikanów w Nieświeżu 1833-1837, potem w szkole powiatowej w Nowogródku 1836-1837. W latach 1840-1844 pracował jako kancelista w Głównym Zarządzie Dóbr Radziwiłłowskich w Nieświeżu i aktywnie samokształcił się. W 1844 ożenił się i objął w dzierżawę (po rodzicach) niewielki majątek w Załuczach pow. Stołpce, gdzie przebywał do 1852 zajmując się równocześnie pracą literacką i szybko zdobywając popularność kolejnymi utworami w tym gawędą szlachecką "Urodzony Jan Dęboróg" (1854), zaś jego debiut literacki miał miejsce w 1846. Nawiązał też współpracę z warszawskimi i petersburskimi czasopismami. Pod koniec 1852 przeniósł się do Wilna, gdzie zaprzyjaźnił się ze Stanisławem Moniuszką (ten napisał muzykę do kilku jego wierszy), zaś w 1853 osiadł na kolejnej dzierżawie w Borejkowszczyźnie pow. Wilno. Tu rozwinął szczególnie intensywną pracę literacką pisząc kolejne poezje, dramaty i dokonując przekładów oraz aktywnie publikując w prasie. Od 1860 mieszkał w Wilnie, w kwietniu 1861 przybył do Warszawy i za wygłaszanie patriotycznych przemówień podczas podróży do Warszawy w Łomży i Suwałkach został aresztowany w drodze powrotnej. Pierwotną karę zesłania zamieniono ze względów zdrowotnych na przymusowy pobyt w Borejkowszczyźnie. W lutym 1862 zamieszkał ponownie w Wilnie, gdzie niebawem zmarł. W bogatej twórczości jego ulubionym gatunkiem literackim były liczne gawędy, zaś w poezji poematy zwykle o treści historycznej oraz liryki (we wszystkich utworach silne były pierwiastki ludowe i ludyczne), był też autorem dramatów historycznych, a także wspomnień i studiów historycznych w konwencji reportażu: Wędrówki po moich niegdyś okolicach (1853), zajmował się też historią literatury polskiej. Uznawany za najwybitniejszego poetę działającego na ziemiach białorusko-litewskich w dobie międzypowstaniowej (PSB. s. 306); zob. DPP t. 2: I-Me ss. 175-178 i Polski słownik biograficzny (PSB) t. 46 ss. 300-308

---

Produkt przynależy do następujących kategorii:

• literatura
• literatura polska
• poezja
• literatura XIX w.

---